قبلاً یه مقدار کلی راجع به جهل نوشتم ولی انگار کافی نبود و عمق منظورم رو نمی رسوند. حالا این یک دل نوشته ی شخصیه در این باب که جهل رو در زندگیم به چه گستردگی ای دارم می بینم.

(بقیه در ادامه نوشتار)

خودشناسی صرفاً از طریق مطالعه کردن و اندیشه ورزیدن و فلسفیدن و تحلیل تجارب و وقایع زندگی حاصل نمی شه. این طوری فقط در درون پیله ی خود می تنیم.

طی این مسیر از طریق قرارگرفتن در مسیر عرفان یا مذهب در قریب به تمام موارد، به گمراهی و توهم منجر میشه.

علم (نه به معنای Science) در این زمینه به دستاوردهای شگرفی رسیده. یکی از این دستاوردهای تحول آفرین، رواندرمانیه.

درخت تو گر بار بینش نگیرد

به زیر آورد تو را چرخ نیلوفری